اخیراً در مطالعات هوش مصنوعی، مدل MiniMax M2 به عنوان یک چارچوب مهم برای توسعه عامل‌های هوشمند مورد بازنگری قرار گرفته است. تمرکز این بازنگری بر تعمیم‌پذیری عامل‌ها، یعنی توانایی آنها در عملکرد مطلوب در شرایط مختلف و متغیر است.
این بررسی اهمیت تطبیق عامل‌ها با شرایط جدید را برجسته می‌کند و نشان می‌دهد که باید معیارهای بهتری برای اندازه‌گیری عملکرد این عامل‌ها در محیط‌های گوناگون تعریف شود تا ابزارهای هوش مصنوعی بتوانند موثرتر عمل کنند.