رمزگشایی هر زبان باستانی در طول تاریخ همواره نیازمند یک نقطه اتکای متنی بوده است؛ چیزی شبیه به سنگ روزتا که متنی دوزبانه داشت، یا وجود یک زبان خویشاوند شناختهشده که امکان مقایسه را فراهم کند. با این حال، خط «Linear A» که سیستم نوشتاری تمدن مینوی در جزیره کرت یونان محسوب میشود، فاقد هر دوی اینهاست.
این خط به عنوان یک «زبان ایزوله» توصیف میشود، چرا که هیچ پیوند تاییدشدهای با هیچ زبان زنده یا مرده دیگری ندارد. همین موضوع باعث شده تا Linear A در طول قرن گذشته به چالشی بزرگ برای زبانشناسان تبدیل شود. وضعیت زبان «اتروسکی» در ایتالیا نیز که پیش از امپراتوری روم رایج بود، تنها اندکی بهتر است؛ با وجود جمعآوری برخی واژگان از کتیبههای تدفینی، دستور زبان و مفاهیم عمیق آن همچنان از دسترس محققان دور مانده است. اکنون پژوهشگران امیدوارند هوش مصنوعی بتواند با تحلیل الگوهای پیچیده، این معماهای باستانی را حل کند.

