مدلهای زبانی بزرگ (LLM) به عنوان ابزارهای قدرتمند هوش مصنوعی توانایی شگفتانگیزی در تولید متن دارند، اما سوال اصلی این است که چقدر میتوانند اشتباهات خود را تشخیص دهند و اصلاح کنند. در یک آزمایش میدانی با استفاده از چتبات، محققان توانایی این مدلها را در محیطی واقعی و تعاملی بررسی کردند.
در این مطالعه از چارچوب Keras برای ساخت مدلها استفاده شده و با بهرهگیری از واحدهای پردازش تنسوری (TPU) پردازش دادهها سرعت و دقت بیشتری یافته است. نتایج اولیه نشان میدهد که LLMها توانایی قابل توجهی در اصلاح پاسخهای خود دارند، اما هنوز محدودیتهایی وجود دارد که نیاز به بهبود و توسعه بیشتر این فناوری را نشان میدهد.