در آخرین پیشرفتهای سامانههای عامل هوش مصنوعی، مهندسان بهدقت به تعامل بین context و memory میپردازند. یکی از چالشهای کلیدی، مدیریتолиومنت خروجی ابزارهای فراخوانیشده است که مستقیماً بر حجم اطلاعات نگهداریشده در finestra context تأثیر میگذارد.
تاکید بر «فشردهسازی beim arrival» به این معنی است که پس از هر فراخوانی ابزار، خروجی آن بلافاصله فشرده و در حافظه موقت قرار میگیرد، بهجای انتظاری تا اینکه پنجره-context به کامل پر شود. این رویکرد نه تنها relevancy contexte را حفظ میکند، بلکه نیاز به حذف یا shortニング اطلاعات را کاهش میدهد و منجر به استفاده بهتر از منابع محاسباتی و پاسخگویی سریعتر میشود.